Pride 2017

Naar aanleiding van de jaarlijkse Antwerpse pride probeerde ik dit jaar met veel mensen uit verschillende hoeken te praten over hun mening over dit evenement en hoe zij keken naar een dag vol liefde en aanwezigheid van holebi’s, transgenders, non-binaire en geweldige personen. Deels omdat ik in begin van dit jaar voor de eerste keer geconfronteerd werd met haat ten opzichte van wie ik was, en deels, vooral deze reden eigenlijk, omdat ik gewoon vind dat het gedaan moet zijn met die scheve blikken en overbodige opmerkingen bij het zien van same sex-koppels in het straatbeeld. Wij zijn er nu eenmaal en wij zijn vooral ook niet van plan om ooit nog weg te gaan. Waarom zouden we ook? Iedereen heeft recht op een stukje van deze wereld, toch?

Maar goed, voor degenen die met de ogen rollen aangezien ik al meermaals iets over holebi’s heb geschreven; klik het artikel maar toe want jullie zijn waarschijnlijk ook degenen die onder elk artikel op sociale media haatdragend reageren. Of lees eens verder en probeer je in te leven in een leven van mensen die niet de bevoorrechte status hebben van een blanke man, en elke dag knokken tegen de vooroordelen en stereotiepe beelden. Mijn persoonlijke favoriet? “Jij lijkt toch helemaal niet gay vind ik.” Alsof gay-zijn een soort van kledingstijl is, een gewaad dat ik elke ochtend aantrek waardoor mensen van ver al kunnen zien dat ik toch wel zeker gay ben. Of “zeg nu eens eerlijk, mis je niets in je leven zo enkel met een meisje?”. Ik waardeer jullie bekommernis maar nee, buiten wat geld en vrije tijd mis ik niets in mijn leven. Meermaals vragen mensen me ook lachend wie er het meisje is in de relatie en wie de rol van de jongen op zich neemt. Alsof ze de basislogica van een lesbische relatie niet begrijpen en alsof we lesbisch zijn maar wel willen voldoen aan die heteronormativiteit. Soms zeggen mensen zelfs dat mijn kledingkeuze op bepaalde dagen wel past bij mijn geaardheid. Het was me nog nooit opgevallen dat winkels een speciale afdeling ‘holebi’-kleren hadden en ik wist ook niet dat we tegenwoordig al geaardheid herleiden naar kledingkeuze.

Dit soort uitspraken gecombineerd met vuile blikken, online haat en de doorgedrongen angst om op alle plekken handjes vast te houden met mijn lief zijn maar een van de redenen waarom evenementen zoals Pride zo belangrijk zijn. Het is belangrijk omdat evenementen zoals deze in veel te veel landen nog verboden zijn. We moeten de straat op omdat landen nog steeds de doodstraf hebben voor homo’s en omdat religies nog altijd, na al die jaren, holebi’s verafschuwen. Het is belangrijk omdat we te vaak over onze schouder moeten kijken, uit angst dat iemand ons volgt. De feiten en cijfers liegen er niet om, dat weet iedereen met een beetje gezond verstand. Veel te veel mensen die dit weekend meelopen op de Pride zijn ooit het slachtoffer geweest van haat ten opzichte van wie ze zijn en veel van die mensen zullen de hierboven opgesomde vragen herkennen. Pride is belangrijk omdat mensen in mijn omgeving soms nog steeds de neiging hebben om mij te herleiden naar mijn geaardheid, alsof dat alles is wat ik bezit. Ik ben gay en voor de rest heb ik geen enkele andere eigenschap. Pride is belangrijk want in een heterogeoriënteerde maatschappij worden homomannen nog te vaak mietjes genoemd, en zijn lesbische vrouwen in de ogen van vele mensen manwijven. We weten dat één op vijf homomannen voor een individuele sport kiest uit angst dat mensen gaan denken dat hij enkel voor de douchemomenten komt. We weten dat het woord ‘homo’ nog veel te vaak aan de zijlijnen van sportmatchen geroepen wordt wanneer iemand iets verkeerd doet. Alsof homo’s verwijfd zijn en niets anders doen dan “de janet spelen”. We weten het allemaal, maar het is makkelijker om te doen alsof er niets aan de hand is.

We weten dat biseksuele mensen en non-binaire personen het vaak nog veel moeilijker hebben. Want in een wereld waar we nog te veel in hokjes denken, is met twee benen in beide hokjes staan vaak geen optie. “Dat ze eens een kant kiezen”, hoor je de mensen dan zeggen. Alsof we bezig zijn over een ruzie tussen middelbare scholieren en er nog twee pubers een kamp moeten kiezen. Soms wordt er lachend gezegd dat het wel een fase zal zijn. Die gave zou ik ook wel willen bezitten. Het lijkt me handig om voor andere mensen te kunnen bepalen welke kant ze moeten kiezen. Ik hoop dat iedereen de ironie begrijpt, want niets is pijnlijker voor een persoon dan een maatschappij die hem/haar/hun met enige agressie naar een bepaalde hoek duwt. Ofwel meisjes, ofwel jongens maar doe nu niet gek door te zeggen dat je ergens tussenin staat. En zeg al helemaal niet dat geslacht niet doorslaggevend is, want daar hebben we nog altijd geen hokje voor gevonden. Gewoon in de rij, en snel een beetje! Dus wat wordt het? Vrouwen of mannen? En kiezen he, ze kunnen het niet aan als er iemand in het midden van de hokjes staat.

Het meest pijnlijke aan de uiteenzetting hierboven is misschien wel dat het voor velen een dagelijkse leefwereld is. We leven nog veel te vaak in een wereld die van coming-out een big deal maakt en die ons durven herleiden naar enkel onze geaardheid. Net daarom is Pride zo belangrijk, omdat we het beu zijn dat andere mensen voor ons bepalen wat de waarde van onze geaardheid is. Aan de ene kant herleiden ze ons naar ‘holebi-zijn’, alsof het een werkwoord is. Aan de andere kant zijn ze op hun tenen getrapt wanneer we in het openbaar die geaardheid tonen. Het is moeilijk om te zweven binnen die twee werelden. Mogen we nu trots zijn op wie we zijn of moeten we er nog altijd niet te veel tralala van maken? Transgenders en dragqueens voelen zich nog altijd niet veilig en geliefd bij het grote publiek. En heb je al eens gehoord wat voor schunnige opmerkingen ze naar hun hoofd krijgen? Alsof ze een buitenaards wezen zijn en niets meer betekenen, gewoon omdat ze in het verkeerde lichaam geboren zijn. Geef hen wat meer respect en zeg eens hoe zalig het is dat ze zichzelf durven zijn. Ga er eens bij zitten, en luister eens naar hun beleving. Ze zullen je verbazen.

Pride is belangrijk, omdat we hier zijn. Omdat we gewoon vooral mensen zijn, omdat we uniek zijn. Niet uniek omdat we gay zijn (hoewel dat echt wel awesome is), maar uniek omdat we allemaal anders zijn. Omdat wij een rustig leven verdienen, waarbij we ons niet moeten verantwoorden voor wie we zijn. Omdat wij soms misschien ook eens die bevoorrechte status van de blanke man willen, hoewel ik liever mezelf ben. Want doorheen de jaren heb ik geleerd te koesteren wie ik ben. Pride is belangrijk, omdat iedereen die vandaag meeloopt en iedereen die vandaag een beetje verliefd naar al die vlaggen kijkt, belangrijk is. Pride is belangrijk omdat wij allemaal samen de mooiste vlaggen hebben.

Pride is een feest, en meer dan dit wil ik van deze dag niet maken. Maak er een feest van in Antwerpen en ver daarbuiten. Geniet van elke seconde, want vandaag maken we tralala rond wie we zijn en dat is fantastisch.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s