“Vuile lesbo”

Ik ben Margot, 19 jaar en ik ben 4-5 jaar geleden voorzichtig uit mijn kast gekropen. Wat een binnenkomer, I know. Ik realiseerde me al heel vroeg dat ik niet voelde bij jongens wat mijn vriendinnen erbij voelden. Ik zat in het eerste middelbaar en dacht oprecht dat ik ziek was. Dat ik niet verliefd kon worden. Niemand wist ervan en ik durfde er simpelweg met niemand over praten. Het eerste middelbaar, het was een moeilijke leeftijd om bovenop mijn puberteit ook nog eens mijn geaardheid te ontdekken. Hoe kon het nu dat ik niet verliefd kon worden, waarom moest dat nu weer bij mij gebeuren? Ik voelde me een klein kindje dat samen met 12 anderen van een glijbaan viel en als enige haar arm brak, terwijl de anderen geen schram hadden. Het was lange tijd mijn manier om te ontsnappen van de realiteit, die ik toen niet onder ogen wilde zien. Iets later ontdekte ik dat die gevoelens van mijn vriendinnen voor jongens hetzelfde waren als mijn gevoelens voor een meisje in mijn leven.

Ik schrok me een hoedje, meer nog, ik schaamde me dood. Ik wist niet veel over “lesbisch zijn”, ik wist alleen dat ik dát niet wou zijn. Waarom moest dat nu? Waarom moest ik nu anders zijn? Mijn vrienden lachten altijd met een meisje uit onze klas en zeiden dan “hoe een lesbo ze wel niet was”. Lesbo, lesbi, lesbisch, het is daar dat ik mijn agressie en afgunst tegenover die woorden heb ontwikkeld. Het is iemand genadeloos in een hoekje duwen, zonder dat die persoon erom vraagt. Het is iemand labelen terwijl die persoon niets liever wil zijn dan gewoon mens zijn in de ogen van anderen. Ik heb er lang tegen gevochten, toegeven was gewoon geen optie. Ik werd verliefd op een meisje en ik kon het niet langer voor mezelf ontkennen, maar ik kon wel mijn buitenwereld voorliegen. Ik veranderde de zij naar hij. Haar uiterlijk werd de mannelijke versie, haar karakter ook. Ik moest liegen, want een te vrouwelijke jongen zou opvallen. Mijn vrienden geloofden mij, en hoe graag ik dat ook wou, ik was toen niet gelukkig. Eerder gekwetst, omdat mijn eigen vrienden niet door de leugen konden zien.

Het was pas in het derde middelbaar dat ik ervoor ben uitgekomen. Ik heb gekozen voor de korte pijn, en ik heb in no time iedereen alles verteld. Mijn ontdekking, mijn geaardheid, mijn zekerheid dat het echt enkel meisjes was en ging blijven (geen idee waarom holebi’s dat nog zo vaak moeten meedelen of sterker nog, verzekeren), mijn relatie en ja ook mijn angst voor de wereld. Niet iedereen reageerde even goed, maar de woorden lesbo en lesbi bleven achterwege en dat was voor mij op dat moment voldoende. Ik had het alleen maar aan mijn vrienden verteld, om net de pesterijen die volgden toen iedereen het wist te vermijden. Een stom misverstand was het. Een klasgenoot werd verliefd op mijn vriendin, en mijn vriendin versprak zich. Het hele derde middelbaar wist het en daar was ik nog niet op voorbereid. Ik ben toch sterk in mijn schoenen gekropen en heb de pesters uitgedaagd om plezier te vinden in het uitlachen van iemand die het niet aan haar hart laat komen, althans dat toch laat uitschijnen. Het heeft een paar weken geduurd maar de fun was er snel af toen ik iedereen van antwoord begon te dienen. Alleen op “vieze lesbo” en “lelijke lesbi” had ik geen woorden klaar, tranen daarentegen wel.

Mijn middelbare carrière verliep goed, meer en meer mensen wisten het en slechte commentaar bleef uit. In het zesde middelbaar vertelde ik mijn klas over mijn zoektocht naar geaardheid en de zoektocht van anderen naar hun geaardheid. Ik vertelde over de vele pesterijen die anderen moesten meemaken, over ouders die hun kinderen niet wilden aanvaarden en over jongeren die zichzelf niet wilden aanvaarden. Nog nooit had ik me zo krachtig gevoeld als toen, zo eerlijk en zo open over wie ik was en wat ik vroeg van de wereld. Ik vroeg gewoon om dat labelen met woorden als lesbi en lesbo achterwege te laten en om mij te zien als iemand van hen. Mijn hart werkt anders, en jongens zullen mij nooit vlinders doen krijgen, maar los van dat ben ik gewoon heel normaal. Je ziet het zelfs niet aan mij, hoewel anderen soms anders beweren.

Ik kom nooit echt in contact met geweld of haat ten opzichte van mijn eigen geaardheid. Ik vertel in kleedkamers en op sportvelden over mijn vriendin, ik neem ze mee naar mijn familie en vrienden. Ik neem haar hand vast op straat en kus haar waar haar vrienden bij zijn. Maar soms ervaar ik toch nog enige aarzeling. Hoe we soms onze handen wegtrekken als er iemand op ons afkomt, of hoe we soms afstand nemen van elkaar wanneer we in bepaald gezelschap zijn. Een beetje angst zit er toch nog in.
Die angst ervaarde ik gisteren op een ander niveau. Ik nam de trein van Leuven naar Antwerpen, van mijn vriendin haar kot naar mijn universiteit. Als een gelukkige ziel stapte ik de trein op en las ik met een brede glimlach de lieve sms die mijn vriendin gestuurd had vlak nadat we afscheid genomen hadden. Ik nam plaats en enkele minuten later kwam er een man naast mij zitten. Hij zat dichter dan dat een normale onbekende persoon dat doet in een trein. Ik werd ongemakkelijk van zijn starende blik en schoof wat dichter naar het raam. Hij schoof met mij mee en in mijn hoofd begonnen alarmbellen samen met “blijf vooral rustig”-stemmetjes afwisselend te rinkelen. Ik nam mijn gsm, deed het gesprek met mijn vriendin open en las nogmaals haar lieve bericht vol complimentjes en hartjes. De man had blijkbaar nog nooit van het concept privacy gehoord en vond dat hij wel mocht meelezen.

Hij zag de hartjes, las waarschijnlijk ook de meisjesnaam bovenaan mijn scherm en begon te roepen hoe ik een “vuile lesbo” was. Ik was het niet waard om een leven te hebben zei hij. Hij schopte tegen de boekentas tussen mijn benen, riep hoe vuil en lelijk ik was, meer nog “hoe hij mij zou laten zien wat de wereld zou moeten doen met abnormale lesbo’s zoals mij”. Hij zou mij dan wel leren dat “een vrouw bij een man hoorde, en dat er geen andere optie was”. “De vrouw was niks waard zonder een man” vervolgde hij. Ik was niks waard en ik verdiende geen leven in deze maatschappij. Het duurde lang vooraleer er iemand recht stond en hem wegstuurde. Huilend heb ik de rit naar Antwerpen uitgezeten.

Ik had toen geen woorden klaar om hem van repliek te dienen, ik was in shock en ik voelde die afgunst naar mezelf opnieuw zoals ik die voelde 5-6 jaar geleden. Ik was eventjes bang geweest om mezelf te zijn en dat zat niet in mijn karakter. Ik had toen geen woorden maar ik heb ze nu wel en ze zijn gericht naar eenieder die de man gelijk geeft:

Vanaf vandaag mag je mij lesbo of lesbi noemen. Zeg me maar dat ik geen leven verdien en hoe een vrouw zeker een man nodig heeft. Vertel me maar hoe ik niks waard ben. En ik beloof u, ik maak van elke dag de uitdaging om te tonen hoe ik zoveel meer ben dan wat jullie zijn. Hoe ik een leven verdien, en hoe ik absoluut geen man nodig heb. Meer nog, ik zal tonen hoe ik meer van mijn leven maak dan dat u heeft gedaan, meneer, want haat ten opzichte van iets dat u niet kent, bewijst alleen maar uw zwakte. Duw me maar genadeloos in dat hoekje met een label rond mijn hoofd, ik haat het niet langer. Daag me uit, maar ween niet als ik battle na battle win. Want één ding is zeker: na vandaag ween ik nooit meer om wie ik ben. Na vandaag ben ik altijd en overal mezelf. Na vandaag ben ik Margot, de lesbo want thank god: het rijmt én klinkt geweldig. Bedankt meneer, vanaf vandaag ben ik nog trotser op het feit dat ik anders ben want zoals u, nee bedankt dat wil ik nooit zijn.

Advertenties

14 gedachtes over ““Vuile lesbo”

  1. Hey, ik ben ook uit de kast gekomen en ben ook samen met een meisje. Ik vind het enorm vervelend hoe de buitenwereld nog soms kan reageren op holebi’s. Het spijt me echt hoe het verlopen is. Ik en mijn vriendin krijgen soms ook rare blikken of ‘lesbo’ naar ons geroepen. Hopelijk komt er ooit een dag waarbij iedereen het kan aanvaarden, maar ik ben vrij zeker dat deze hoop nutteloos is. Sterkte en veel geluk gewenst aan jou en je vriendin! Laat je niet naar beneden halen. Ben trots! Wees zelf ook maar trots!

    Liked by 2 people

  2. Mooi gezegd! Ik vind mensen die iets tegen lesbiëns of homo’s hebben verschrikkelijk! Ze zitten nog in de cultuur van 50 jaar terug… Je moet meegaan met de tijd en mee evalueren met de tijd… Degene die dit niet doen zijn degene die te zwak zijn om mee te evalueren.
    Btw, goed dat je uit de kast gekomen bent, ik ken mensen die het niet durven en daardoor lijden, wat echt verschrikkelijk is om te zien, maar iedereen op zijn eigen tempo natuurlijk.

    Liked by 2 people

  3. Margot, dit is heel sterk. Gelukkig heb je, ondanks die lange zoektocht en alle misprijzen, ongepaste uitspraken en gedachten de kracht gevonden om te staan waar je staat. Geweldig meisje. Geniet van het leven en volg je hart. Koester de mooie mensen en beheerd diegenen die je aandacht niet waard zijn

    Good luck
    Elsie, mama van een bi-dochter

    Like

  4. Go Margot !
    Ik ben een hetero (man) die elk medemens respecteert, ongeacht zijn/haar sexuele geaardheid. Eén van onze dochters had een tijd lang een vriendin, so what ? Wij hadden daar als ouders niet het minste probleem mee.
    Ik ben van nature introvert maar het voorval dat je beschrijft op de trein had bij mij gegarandeerd heftige reacties uitgelokt.
    Intriest is het dat (nog teveel zo blijkt) mensen hun medemens niet kunnen of willen respecteren op basis van geaardheid…. Dat gaat er bij mij niet in. Dat sommige ouders zich afkeren van hun anders geaarde kinderen vind ik gewoon gruwelijk.
    Goed dat je dit deelt, het zet mij ertoe aan snel in te grijpen als ik met dergelijke situatie geconfronteerd zou worden.
    Het ga je goed Margot !

    Liked by 2 people

  5. Dag Margot, Het siert je dat je op zo’n waardige manier reageert op zulke domme uitspraak. Door de moeilijkheden die je ervaart heb je al veel mensenkennis opgedaan lijkt me. Er gaat niets boven authenticiteit. Mooi geschreven!

    Liked by 1 persoon

  6. Hey Margot,

    Heel toevallig kwam ik op deze post. Ik heb het direct gelezen. Wow. Het spijt me enorm dat je zoveel moeilijkheden hebt gehad. Ik vind het echt rot dat er nog zoveel mensen zijn die hier nog drama over maken. Je bericht heeft me geïnspireerd. Je bent geweldig, zoals je bent! En ja, dat weet ik, ook al ken ik je niet. Blijf wie je bent & schaam je nooit! Xxx

    Liked by 1 persoon

  7. Waarom denken mensen met een afwijking zomaar dat zij ‘normaal’ zijn? Dat ze anderen hun mening, levensstijl, geaardheid en zelfs fysieke aanraking kunnen opdringen? LIEFDE! Daar gaat het hier over toch?! Liefde kan nooit, NOOIT fout zijn. Anders was het geen liefde! Hoe je geboren bent kan nooit, NOOIT fout zijn. Want zo ben jij geboren. Om lief te hebben die JIJ liefhebt. Het is geen keuze. Het is een gegeven. Fascisme echter is géén gegeven. Niemand wordt als fascist geboren. Dat, beste opdringerige sukkel, is een KEUZE! Ga je schamen. Wat mij betreft mag jij zelf een paar jaar de kast in.

    Liked by 1 persoon

  8. Ik lees toevallig jouw tekst omdat een van mijn kuikens uit een klas van lang geleden het likete. Wat een verhaal. Ik wens voor jou dat je je voornemens blijft geloven. Dat jij sterker bent dat zij. Dat je gelooft dat je van de meeste mensen mag zijn wie je bent en mag houden van wie je wil. Ik ga jouw verhaal opslaan en meenemen in mijn les. En er zo voor proberen te zorgen dat een volgende keer mensen sneller opstaan om je te helpen. 💪

    Like

  9. Ik ken een paar homokoppels en mn reactie is nog steeds: Het zijn maar mensen die elkaar graag zien en zag tijdens training onlangs een jong lesbisch koppel denk tussen 15-18j, hand in hand en zag dat ze elkaar soms een kus gaven. Reactie was niet van ieuw maar van ooh hoe schattig.
    Ik vraag me soms af waarom sommige mensen nog steeds denken dat homo/lesbisch zijn “onnatuurlijk” is terwijl ik genoeg koeien, geiten,schapen en honden enzo van het zelfde geslacht elkaar zien bespringen en ‘sex’ hebben

    Liked by 1 persoon

  10. Hai Margot! Opvallend hoe het nog steeds een reflex is van mensen om je te feliciteren dat je uit de kast gekomen bent, terwijl dat in 2017 niet meer iets zou moeten zijn waar je je moed bijeen voor moet sprokkelen. Toch? Helaas is jouw verhaal bewijs dat er nog steeds haatdragende en slecht geïnformeerde mensen rondlopen op onze kleine aardbol die het uiteindelijk voor iedereen wat moeilijker willen maken. Iedere persoon heeft recht op bestaan en liefde, ongeacht geaardheid/religie/huidskleur/whateverthefak. De mensen die struikelen over de verschillen die ons als mensenras net mooier en kleurrijker maken, leiden een arm en haatvol bestaan. Dus go Margot! Go elke persoon die ietwat afwijkt van de norm van 50 jaar geleden waar nog zoveel mensen krampachtig aan vasthouden. Wij zijn rijker dan zij!

    Liked by 1 persoon

  11. Dag Margot

    Als Voorzitter van Regenbooghuis Limburg en als mens betreur ik zeer wat je hebt meegemaakt, maar jij bent er sterker uitgekomen en maar goed ook.
    We proberen dag in dag uit te strijden voor onze verworven rechten binnen de regenbooggemeenschap en ver daarbuiten. Want het draait niet altijd om ‘ons’, maar ook om andere minderheidsgroepen waar je toch steeds probeert om samen een nieuw ‘wij’ te creëren, al is dat niet altijd evident.
    Ik hoop dat jouw brief en (helaas) jouw ervaring niet enkel een duwtje is in de rug van jezelf, maar vooral ook een duwtje voor iedereen die nog uit de kast ‘moet’ komen. Iedere dag en iedere ontmoeting is namelijk een nieuwe coming-out. Ik ben trots op jou, trots op de personen die je toen hebben gesteund en vooral trots op de maatschappij die (grotendeels) positief reageert. Negativiteit krijg je altijd, maar weet dat je nooit alleen bent.

    Bedankt!

    Hopelijk ontmoeten we elkaar ooit.

    Met vriendelijke groeten

    Davide Secci

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s