Opzij, opzij, opzij. Maak plaats, maak plaats, maak plaats.

Het is 7u ’s ochtends, de wekker gaat af. Je blijft nog eventjes liggen omdat dat toch zo fijn is. Plotseling besef je dat het nu écht wel tijd is om op te staan; een nieuwe dag breekt aan. Je moet immers je trein in het station halen.

Ouderen en jongeren, vrouwen en mannen, Belgen en Niet-Belgen, Brusselaars of geen Brusselaar, komen er mee in aanraking. In aanraking met het begrip tijd. Tijd is al sinds mensenheugenis een sterk begrip geweest. Mede omdat het de algemene tred van het leven vast zet. Iedereen wordt van hier naar daar gekatapulteerd. Van de ene afspraak bij de tandarts, naar de advocaat om dan ’s avonds t eindigen bij ouders die extra zorg nodig hebben.

Kinderen komen in aanraking met het fenomeen. Ouders vinden het belangrijk dat hun kinderen aan sport doen, een muziekinstrument bespelen, in de jeugdbeweging zitten en op zaterdagochtend naar een familiefeestje gaan, daarnaast komt nog eens een hoop school bij kijken. De achterbankgeneratie is nog brandend actueel. Begrijp me niet verkeerd, bovenstaande activiteiten zijn zeker en vast nuttig in de ontwikkeling van het kind en beweging is nodig. Enkel stel ik me dan de vraag of dat die competitiegerichtheid ook moet gelden in een sportclub of muziekschool. Is het werkelijk zo belangrijk om in het begin van het jaar te slagen in die bieb-test op de eerste voetbaltraining en waarom moet er een examen worden afgelegd van de muziekschool? Word het niet tijd om ook eens te denken aan het zorgeloze plezier.

Ze beleven hun tijd op de baan, al dan niet in de file. Soms wordt er dan wel eens vergeten dat kinderen soms nood hebben aan rust, tijd voor eens rustig te luieren op hun bed of hun dagboek aan te vullen horen daar naar mijn inziens bij. Ook dat is zinvolle tijdsbesteding.

Eenzelfde, weliswaar ernstiger, proces zien we bij de veertigers en vijftigers. Zij hebben naar verluid nog meer zorgen aan hun hoofd, nog een drukkere planning en nog een ernstiger stressvol leven. Hierboven hadden we het over de achterbankgeneratie, nu kunnen we het hebben over de sandwichgeneratie. Deze categorie personen moeten enerzijds zorgen voor hun geliefde kinderen, anderzijds moeten ze ook nog zorgen voor hun ouders. Thuiszorg regelen, facturen helpen mee betalen, lidmaatschappen van verenigingen van gepensioneerden afsluiten, de ouderlijke woonst onderhouden, helpen kerstkaartjes schrijven,  boodschappen doen, warme maaltijden aan huis coördineren, … We zouden nog wel eventjes verder kunnen gaan. Daarenboven moeten ze hun kinderen naar de sportclub brengen, naar een bijles bij de privéleerkracht of hen samen met hun vriendjes naar de bioscoop brengen.

God zij dank zien we een fijne tendens. Blijkbaar stelt de huidige generatie jongeren zich voor om niet steeds te werken. De workaholics gaan er stil aan uit. Meer en meer jongeren vatten een wereldreis aan of gaan vrijwilligen in het buitenland.  Ze nemen tijd en een engagement op om goed te doen voor de maatschappij of voor hun medemens in hun onmiddellijke omgeving.

Algemeen advies: trek op tijd aan de noodrem. Neem om alles op een rij te zetten en neem af en toe ook eens de stoptrein i.p.v. de IC-trein. Je ontdekt zo nieuwe vergezichten.

Advertenties

Een gedachte over “Opzij, opzij, opzij. Maak plaats, maak plaats, maak plaats.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s