Mijn geluksnummers

51, 10, 56, 4, 25, 11. Dit zijn mijn geluksnummers. Het zijn de zes cijfers die ervoor zorgen dat ik nu rustig achter mijn bureau in een verwarmde kamer dit stuk kan schrijven. Cijfers die mij toestaan om straks mijn gedachten ongecensureerd op het internet te posten en dat jou toelaat om zonder doodsangsten te reageren.

Ik heb het geluk 22 jaar geleden geboren te zijn in Wilrijk, Antwerpen. 51° 10′ 56″, 4° 25′ 11″. In een vrij België. In een veilig België. Ik kan naar school wandelen zonder te vrezen voor mijn leven. Als ik ziek ben, kan ik naar de dokter. De kraan draai ik even open om de dorst te lessen, mijn tanden te poetsen of te douchen. En dit allemaal door zes cijfers.

Mensen met andere cijfers hebben niet altijd even veel geluk. Want dat is het – puur geluk. Niemand kiest voor zichzelf waar hij of zij geboren gaat worden.

De vluchtelingencrisis is schrijnend. Niemand blijft ongeroerd bij het zien van kleine Aylan. Mijn hart breekt als ik zie hoe kinderen honderden kilometers te voet afleggen. Mensen die wanhopig over prikkeldraad klimmen en lopen voor hun leven. De aangespoelde migranten op het strand.

En waarom? Omdat zij minder geluk hebben dan wij. Hun zes cijfers brengen geen geluk. Ze brengen oorlog. Ze brengen honger, ziekte en verlies. Ze zien hun dierbaren lijden. Sterven.

Alsof dit nog niet erg genoeg is, zijn er blijkbaar een groot aantal mensen die het nodig vinden om deze mensen af te stempelen als ‘gelukszoekers’. Mensen die het liefst een betonnen muur rond Europa willen bouwen. We hebben hier al genoeg problemen. Er is geen geld. Dit is ons probleem niet. Je bent niet welkom. Deur op slot, de sleutel gooien we weg.

Ik word er misselijk van.

Ouders moeten hun kinderen begraven. Mensen verliezen de liefde van hun leven. Opa wordt gemarteld. Het kleine zusje verdrinkt. Door zes cijfers. Zes cijfers! En jij? Jij leest dit op een beeldscherm waar zij jaren voor moeten werken. Schuldgevoel wil ik je niet aanpraten, kaderen en pleiten voor meer tolerantie wel.

Deze mensen zijn verdwaald. Hun huis uitgejaagd, op zoek naar veiligheid. De vluchtelingencrisis is op zijn minst chaotisch te noemen. Maar, moest ik het geweest zijn, zou ik het ook allemaal niet meer weten. Ik hoop oprecht dat we met doelgerichte oplossingen zullen komen om deze ellende efficiënt aan te kaarten. In de tussentijd gaat mijn hart uit naar iedereen.

Het spijt me dat jullie dit moeten meemaken. En zelfs al zitten jullie cijfers op dit moment niet mee, ik hoop dat ze op een dag weer jullie geluksnummers kunnen zijn.

(Foto: Brandon Stanton)
Advertenties

Een gedachte over “Mijn geluksnummers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s